پیپ ها را می توان به دو دسته کلی آماتوری و حرفه ای تقسیم کرد. پیپ های آماتوری معمولا قیمت کمتری دارند اما این قیمت کمتر و آماتور بودن آنها دلیلی بر بی کیفیت بودن آنها نیست. معمولا برخی از تولید کنندگان پیپ به همراه محصولات حرفه ای خود تعدادی از مدل های آماتوری رو هم روانه بازار می کنند. 

دلیلش هم این هست که به خاطر داشتن قیمت کمتر افراد بیشتری بتونن یک پیپ با همون مارک رو تهیه کنند و هم اینکه معمولا افرادی که تازه شروع به پیپ کشیدن می کنند بتونن با هزینه کم یک پیپ نسبتا مناسب رو تهیه کنند تا به این وسیله اولا ماهیت پیپ رو بهتر درک کنند و هم اینکه اگر به خاطر ناوارد بودن به پیپ آسیب رسوندن از نظر مالی ضرر زیادی متوجه اونها نشده باشه.

ازطرفی پیپ کشیدن آداب خاص خودش رو داره و بسیاری از افراد این مسئله رو نمی پسندند. به خاطر همین بعد از چند بار استفاده از پیپ اون رو در گوشه ای رها کرده و دیگه استفاده نمی کنند. حال اگر پول زیادی بابت اون داده باشند همیشه یک حس پشیمانی رو نسبت به این قضیه خواهند داشت.

از این جهت پیپ های آماتوری تعریف شده که اگر کسی هم قصد ادامه پیپ کشیدن رو داشت بعد از استفاده از یک پیپ آماتوری مناسب اصول پیپ کشیدن رو یاد گرفته و راحت تر می تونه یک پیپ حرفه ای رو انتخاب و از اون استفاده کنه.

پیپ های آماتوری معمولا عمر کمتری نسبت به پیپ های حرفه ای دارند. منظورم این نیست که زود خراب میشه بلکه اگر از اون درست استفاده کنید ممکنه چند سال برای شما کار کنه. 

پیپ های آماتوری رو به راحتی میتونید از پیپ های حرفه ای تشخیص بدین؛ همینکه توی دستتون بگیرین کاملا مشخصه. از نظر ظاهری هم پیپ های حرفه ای بسیار ظریف تر هستند. ممکنه اولش برای تشخیص اون کمی مشکل داشته باشین اما بعد از مدتی پیپ کشیدن راحت تر متوجه این تفاوت ها خواهید شد.

اگر قصد دارید به یکی از دوستان یا آشنایان خودتون یک پیپ هدیه بدین و نمی خواین پول زیادی رو هزینه کنید، یک پیپ آماتور میتونه هدیه خوبی باشه؛ اما اگر اون طرف یک پیپ کش حرفه ای هست و هزینه هم برای شما مهم نیست، یک پیپ حرفه ای رو برای این کار تهیه کنید. مطمئن باشید که این یادگاری برای او بسیار با ارزش هست و همیشه به یاد شما خواهد بود.

هرچند که به یاد کسی بودن ربطی به آماتور یا حرفه ای بودن پیپ نداره، پیپ فقط یک بهانه است!